Ayırt Edicilik

Ayırt edicilik, bir işaretin belirli mal veya hizmetlerin ticari kaynağını diğer işletmelerin mal veya hizmetlerinden ayırt etme kapasitesini ifade eden temel marka hukuku kavramıdır. Bir işaretin marka olarak korunabilmesi için ayırt edici niteliğe sahip olması gerekmektedir.

Ayırt edicilik; kelimeler, logolar, şekiller, renkler, sloganlar veya diğer işaretlerin tüketiciler tarafından belirli bir ticari kaynakla ilişkilendirilebilme yeteneği üzerinden değerlendirilir. Tamamen tanımlayıcı, jenerik veya sektörde yaygın kullanılan ifadeler genellikle yeterli ayırt ediciliğe sahip kabul edilmez.

Markalar doğuştan ayırt edici olabileceği gibi, uzun süreli ve yoğun kullanım sonucunda kullanım yoluyla ayırt edicilik de kazanabilmektedir. Bu değerlendirme yapılırken kullanım süresi, reklam faaliyetleri, pazar payı ve tüketici algısı gibi unsurlar dikkate alınabilir.

Türkiye’de ayırt edicilik kriteri, Sınai Mülkiyet Kanunu kapsamında marka tescil süreçlerinde temel değerlendirme ölçütlerinden biridir. Ayırt edicilik eksikliği, marka başvurularının reddedilmesine veya hükümsüzlük taleplerine konu olabilmektedir.

Kaynak: https://en.wikipedia.org/wiki/Trademark_distinctiveness